Strona startowa
Galeria przyrodnicza
Podział Przyrody
Róża wiatrów
Choroby
Górowania Słońca
Modele atomów
Stany skupienia wody
Obieg wody
Formy terenu
Mapa
Poziomica
Parki Narodowe
Składniki odżywcze
Układ Pokarmowy
Oddychanie
Ruch
Włąściwości ciał
Substancjie
Powietrze
Gleby
Rośliny lądowe
Rośliny nasienne
Grzyby
Teoria heliocentryczna
Grawitacja
Układ Słoneczny
Ziemia
Bieguny magnetyczne
Siatki
Światło
Rory roku
Kontynenty
Oceany
Dźwięk
Ryby
Płazy
Gady
Ptaki
Ssaki
Klimat
Sawanna
Pustynia
Las liściasty
Stepy
Las iglasty
Tundra
Tytuł nowej strony
Gleby - biologicznie czynna powierzchniowa warstwa litosfery, powstała ze skały macierzystej pod wpływem czynników glebotwórczych (głównie organizmów żywych, klimatu i wody) i podlegająca stałym przemianom. Gleba składa się z trzech faz:
  • stałej – obejmującej cząstki mineralne, organiczne i organiczno-mineralne o różnym stopniu rozdrobnienia,
  • ciekłej – wody, w której są rozpuszczone związki mineralne i organiczne tworzące roztwór glebowy,
  • gazowej – mieszaniny gazów i pary wodnej.

Wzajemny układ trzech faz może ulegać znacznym zmianom pod wpływem procesów glebotwórczych i ingerencji człowieka. Kształtowanie stosunków ilościowych pomiędzy poszczególnymi fazami można osiągnąć przez wykonanie melioracji wodnych, agromelioracji, fitomelioracji, uprawę roli itp. Stosunki ilościowe trzech faz w glebie charakteryzuje się przez określenie gęstości objętościowej, porowatości, wilgotności i zwięzłości. Ze względu na zróżnicowanie materiału glebowego w profilu wyróżnia się gleby:

  • całkowite, które w całym profilu (do 1,5 m) są zbudowane z tego samego materiału, np. z piasku, gliny, pyłu; zróżnicowanie uziarnienia profilu powodują wyłącznie procesy glebotwórcze,
  • niecałkowite, które do głębokości 1,5 m zawierają przynajmniej dwie różne warstwy, np. piasek do głębokości 0,8 m, a poniżej glinę.

Na podstawie składu granulometrycznego, oraz wielkości oporów, na jakie napotykają narzędzia i maszyny uprawowe, gleby dzieli się na:

  • lekkie, zawierające do 20% części spławialnych i stawiające stosunkowo mały opór narzędziom uprawowym; są łatwe do uprawy dzięki małej zwięzłości w stanie suchym i niezbyt dużej przylepności w stanie mokrym; ich żyzność i urodzajność oraz właściwości fizyczne, chemiczne i biologiczne zależą od średnicy ziaren piasku, zawartości części spławialnych i próchnicy; w praktyce gleby te nazywane są glebami piaskowymi,
  • średnie, zawierające 20-35% części spławialnych i stawiające średni opór narzędziom uprawowym,
  • ciężkie, zawierające ponad 50% części spławialnych i stawiające duży opór narzędziom uprawowym; mają wąski przedział optymalnej wilgotności uprawowej, w którym normalna uprawa mechaniczna jest możliwa,
  • bardzo ciężkie (minutowe), posiadające bardzo wąski przedział optymalnej wilgotności uprawowej; gleby te są bardzo trudne do uprawy.

Proces glebotwórczy trwa cały czas i jest nieodłącznym elementem przemian zachodzących w ekosystemie. Gleba jest środowiskiem życia i źródłem składników odżywczych dla wielu gatunków mikroorganizmów i podziemnych organów roślin wyższych.

Badaniem gleb zajmuje się gleboznawstwo, a ich rozmieszczeniem przestrzennym - geografia gleb.


=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=